ennlplro

Brug

Brug = een vaste of beweegbare verbinding voor het verkeer, tussen twee punten die gescheiden zijn door een rivier, kloof, dal,weg of een ander overbrugbaar obstakel.
Een brug kan ontworpen zijn om een spoorweg, rijbaan, kanaal (kanaalbrug) of waterleiding (aquaduct) te dragen. Een lange brug wordt, als deze over een andere weg of spoorlijn loopt, ook wel een viaduct genoemd. Sommige bruggen hebben een beweegbaar brugdek, wanneer onder de brug niet genoeg nuttige hoogte is om scheepvaart toe te laten, wordt dit brugdek tijdelijk 'verwijderd'.
Bruggen kunnen opgebouwd zijn uit beton, metselwerk, metaal (staal, vroeger gietijzer). Voor korte en kleinere bruggen kunnen ook andere materialen zoals bijvoorbeeld hout en bamboe worden gebruikt. Een brug bestaat uit de twee volgende delen:

  • de bovenbouw, die verkeer op de brug moeten toelaten, en
  • de onderbouw, met pijlers en funderingen, die de krachten van de brug op de ondergrond overbrengt.